Clinic Loes de Ridder, ervaringen van een ouder

Details

Aangemaakt op maandag, 22 november 2010 19:32

Hits: 414

Op zondag 21 november organiseerde STAR een clinic van Loes de Ridder, sportpsycholoog, voor STAR zwemmers en trainers. Voorafgaand hieraan was er een sessie voor de ouders.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik al van tevoren behoorlijk getriggerd was door een artikel over Loes de Ridder in Trouw uit 1994. Daarin behandelt zij voornamelijk de rol van coaches in de topsport. Het stuk is 16 jaar oud (mijn kind werd toen geboren) maar het staat nog steeds recht overeind, en ik vind het een must voor trainer om dat te lezen. Dus ik was erg benieuwd hoe zij met ons als ouders aan de slag zou gaan.

Waar draait het mentaal om in de topsport, hoe werkt de belastbaarheid van sporters en wat is de rol van ouders daarin? Loes de Ridder: Topsport bedrijven wordt steeds zwaarder, de eisen die gesteld worden steeds hoger. Talenten starten jong en stoppen heel veel energie in hun sport. Mentale begeleiding is in de topsport een onmisbaar onderdeel gebleken om de top te bereiken. Ook op jonge leeftijd moet aandacht worden besteed aan dit onderdeel.

Loes bood geen kant en klare antwoorden, maar gaf ons inzicht in hoe een topsporter in elkaar zit. Als ouder denk je eigenlijk dat je alles wel zo’n beetje weet, maar toch loop je best regelmatig tegen situaties aan waarbij je ook even geen pasklare oplossing hebt. Dus was het prettig om tijdens deze clinic onder leiding van Loes een stapje naar achteren te doen en de situatie vanaf een afstandje te bekijken.

Ze gaf ons o.a. het 3D model, een piramide die in balans moet zijn. De drie hoeken bestaan uit Draaglast, Draagkracht en Draagvlak. Draaglast is de mentale belasting van de topsporter. Draagkracht is de reactie op die belasting. Draagvlak is de interactie met ouders en trainers. Over dat laatste hebben we veel gepraat. De sporter heeft een doel en werkt heel hard om daar te komen. Dat levert soms problemen op. Loes gaf ons een aantal heel herkenbare en soms hilarische voorbeelden, waardoor wij weer inzicht kregen in ons eigen gedrag.

Wat mag je als ouder van een topsporter verwachten, en vooral, wat mag je niet verwachten? Hoe ga je om met de gezinssituatie, met school, met blessures, met trainers, met teleurstellingen. Welke verantwoording ligt bij jou als ouder en welke bij je sportende kind? Hoe krijg je samen de driehoek in balans en zorg je dat de sporter niet overbelast wordt? De ouders hebben hier volgens Loes een heel belangrijke rol in.

Ze leerde ons om niet alle verantwoordelijkheid op ons te nemen. De sporter heeft zelf een doel en moet daarvoor een aantal afspraken met zichzelf en de omgeving maken. De 5 C’s: corpus, concentratie, conditie, commitment en consequenties. Die 5 C’s zijn de verantwoording van de sporter. Dus wij gaan niet meer hun tas inpakken, niet hun drankjes maken, niet zeuren dat ze moeten opstaan voor de training: dat hoort bij hun deel. Wel maken wij afspraken met ze en zorgen voor de zaken die zij nog niet zelf kunnen, zoals autorijden, gezondheid in de gaten houden en overbelasting voorkomen. Die afspraken moeten beide partijen nakomen.

Samenwerking en een goede communicatie tussen alle partijen is een absolute must: de sporter, de trainer en de ouder. Het lijkt een open deur, maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden. De sporter moet het doen, de ouders en trainers kunnen alleen maar het draagvlak zijn. Het accent moet daarbij liggen op het bewust omgaan met, en daardoor het optimaliseren van het gebruik van energie.

Ik ben erg benieuwd hoe de daaropvolgende sessie bij alle zwemmers en trainers gevallen is. Voor hen is het denk ik zelfs noodzakelijk om dit regelmatig te doen. Wat mij betreft was het een prima besteed uur van mijn zondagochtend. Hopelijk organiseert STAR nog vaker dit soort sessies, het heeft duidelijk een meerwaarde boven de reguliere trainingen!

Helmi Hansma.



Link naar artikel Trouw: http://www.trouw.nl/krantenarchief/1994/12/31/2660202
Let op, het zijn twee pagina’s.

• < Vorige
• Volgende >